Fot. Press Corvus Corax to przede wszystkim pomysł dwóch muzyków, Wima i Castusa, którzy założyli zespół po ucieczce ze Wschodnich Niemiec w 1989 roku. Na początku grali muzykę dawną na ulicach różnych miast Europy. Po jakimś czasie postanowili skoncentrować się tylko na muzyce z epoki średniowiecza. Rozpoczęli poszukiwania w bibliotekach, czytelniach, aby poznać dokładnie instrumenty i utwory z tamtych czasów. Wim i Castus mieli własną wizję - chcieli grać muzykę nie dworską, tylko taką, jaką grano dla zwykłych ludzi na średniowiecznej ulicy. Miała to też być muzyka, która niesie pozytywne przesłanie radości z życia.
Obecnie można stwierdzić, że im się to w pełni udało. Corvus Corax zapoczątkował nowy styl muzyki inspirowanej epoką średniowiecza, zmienił też sposób podejścia do tej muzyki. Zdaniem członków grupy, nie istnieje autentyczna muzyka średniowieczna, ponieważ nie zachował się żaden zapis dźwiękowy z tamtych czasów, a ówczesny system zapisu nut nie daje jednoznacznych wskazówek co do wykonania danej melodii. Wielką wagę przywiązują do instrumentów - niektóre z nich sami zbudowali, na podstawie dawnych obrazów i fresków (np. wielką lirę korbową zwaną Organistrum). Oryginalne, akustyczne instrumenty to charakterystyczna cecha zespołu, która wpływa też na jego brzmienie. Członkowie grupy nie są jednak typowymi rekonstruktorami, choć na samym początku Corvus Corax próbowali odtwarzać muzykę średniowiecza najwierniej jak się dało.
Po kilku latach zaczęli wprowadzać nowe elementy - np. współczesne rytmy, melodie i nie trzymali się tak sztywno idei odtwórczej. Od 1996 datuje się ich romans z elektroniką i powstanie pobocznego, elektronicznego projektu Tanzwut. Kolejnym kamieniem milowym w historii grupy była realizacja projektu łączącego muzykę klasyczną z filmową. Corvus Corax stworzyli muzykę do przedstawienia opartego na znanym średniowiecznym manuskrypcie Carmina Burana. Ten materiał znalazł się na wydanym w 2005 roku krążku Cantus Buranus. Było to gigantyczne przedsięwzięcie muzyczne, również w kwestii technicznej, ponieważ całość zrealizowana została z solistami, chórem i orkiestrą symfoniczną. Zdarzały się koncerty, na których w tym samym czasie, na scenie występowało aż 150 osób.
Po tym, imponującym rozmachem, projekcie zespół wrócił znów do dawnej, bardziej kameralnej formy występów, a w kwestii inspiracji udał się zdecydowanie na północ. CD Sverker (2011) powstało na bazie opowieści o Wikingach i Celtach. To nowy kierunek poszukiwań twórczych zespołu, który dotąd koncentrował się na muzyce środkowej i zachodniej Europy, od Francji po Bałkany.
Corvus Corax jest niekwestionowaną legendą i wzorem dla innych grup wykonujących muzykę z epoki średniowiecza. Jak prawdziwi królowie minstreli często występują w plenerach historycznych (zamki, pałace), a ich koncerty to żywiołowa mieszanka ekstatycznych dźwięków, wydobywanych z liry korbowej, dud, szałamaj, cytr i bębnów z całego świata. I bardzo głośna, bo nazwa zespołu do czegoś zobowiązuje. A kruki z natury są hałaśliwe - wyjaśniają członkowie grupy.
2011 - "Sverker"
2010 - "Kaltenberg Anno MMX"2009 - "Corvus Corax Live in Berlin" (CD/DVD)
2008 - "Cantus Buranus - Das Orgelwerk"
2007 - "Kaltenberg Anno MMVII 2008 - Cantus Buranus II"
2006 - "Venus Vina Musica"
2006 - "Cantus Buranus Live in Berlin" (CD &DVD)
2005 - "Cantus Buranus"
2003 - "Gaudia Vite - live" (CD &DVD)
2002 - "In Electronica Remixe"
2002 - "Seikilos"
2000 - "Mille Anni Passi Sunt"
2000 - "MM" (2000, edycja limitowana - dla fanów)
1999 - "Tempi Antiquii"
1998 - "Live auf dem Wäscherschloss"
1998 - "Viator"
1996 - "Tanzwut" (singiel)
1995 - "Tritonus"
1994 - "Corvus Corax erzählen Märchen aus alter Zeit"
1993 - "Inter Deum Et Diabolum Semper Musica Est"
1991 - "Congregatio"
1989 - "Ante Casu Peccati"