Psychofolk (Płyta CD)

Znowu, po latach przerwy można usłyszeć skrzypce. W duecie z fletem lub klawiszami doskonale oddają ducha tradycyjnego, celtyckiego grania. Płyta dla tych, którzy szanują tradycję ale lubią czasem się od niej oddalić.

Jakżesz to inna płyta od poprzedniczki, "Tchort vee scoont folk!. Album "Psychofolk" grupy "Shannon" to płyta nagrana po zmianach w składzie zespołu. Wpłynęły one znacznie na brzmienie grupy i na aranżacje. Gitary ustąpiły miejsca skrzypcom (Marcin Drabik), które po przerwie znów wróciły do składu. Także instrumenty klawiszowe (pojawiają się w składzie wraz z Marią Namysłowską), nadają tej płycie inny charakter, w porównaniu do poprzedniej. To co się nie zmienia, to to, że Shannon konsekwentnie idzie własną drogą w eksploracji i aranżacji celtyckich tematów. Na "Psychofolku" usłyszeć można zarówno tradycyjne podejście do muzyki Irlandii, Walii, Szkocji czy Bretanii jak i nowoczesne, wręcz uciekające od tradycyjnego, przedstawianie znanych melodii. Przykładem niech będzie tu "Foggy Dew"- klasyczny irlandzki temat, pokazany w jazzowej aranżacji, zarówno melodycznej jak i wokalnej. Takich smaczków, wymieszanych stylów, gatunków jest tu sporo. Funky, jazz, rock spotykają sie tu z gealickim śpiewem. Oczywiście oprócz tradycyjnych utworów nie mogło zabraknąć twórczości własnej Shannon, w której słychać, że muzycy nie boją się eksperymentów. Ciekawie dla ucha brzmią też głosy Marii i Marcina. Ich końcowy duet z pewnością godny jest kilkukrotnego odtworzenia.